In het archief

Ik sta in het archief. Ik vroeg wat namen op, wat leidde tot zestien grote dozen met documenten. Dat had ik niet verwacht. Ik vraag me af: wie zijn de mensen over wie ik lees in dit dagboek? Hoe zag hun leven eruit? Verhalen ontvouwen zich op de vergeelde papieren voor me.

Het dagboek staat vol met liefdevolle verhalen van vader naar dochter, doordrenkt van toewijding en hoop. Maar tussen de regels door lees ik ook de worsteling van een man die zijn gezin een betere toekomst wilde bieden. In zijn poging een lening te verkrijgen, zijn er door instanties rapporten over hem opgesteld—droge woorden die hun leven in bureaucratische termen samenvatten.

Toch weet ik hoe het afloopt. De oorlog, die alles verwoestte, sneed het pad af dat hij voor ogen had. Zijn hoop en dromen, zorgvuldig vastgelegd in brieven en notities, eindigen abrupt. De papieren lijken de adem in te houden, alsof ze weten dat het leven dat erin beschreven staat nooit de kans heeft gekregen om verder te bloeien.

Het is surrealistisch om deze persoonlijke details te lezen op papier dat al tachtig jaar onaangeroerd lijkt te zijn. Het voelt alsof ik een nieuwe wereld betreed. Een wereld waarin het verleden bewaard ligt, rauw en onaf. Elk document is een fragment van een leven, een getuigenis van een tijd die voorbij is, maar toch tastbaar blijft in deze stille dozen.
Later meer.

Wil je meer weten over dit project, kijk dan op deze pagina: https://lnkd.in/eqFP2fJi

Updates

Een dagboek van Liefde