VERDWALEN EN VINDEN

Ik kijkt en luistert, vooral dichtbij. Dat doet ik niet om zich te beperken, maar juist om ruimtelijk te kunnen zien, denken, voelen en bewegen in vrijheid. Ik vraag me af: “Waar is de grens? Waar ben ik, waar mijn omgeving ? Wat is waar, en waar is het toch weer anders? Waar is het simpel, waar complex? Waar kan men lachen, waar huilen? Waar doet het er toe? Wat wel, wat niet? Laat ik dat kijken maar registreren, dan komt het ( in) zicht vanzelf.

Verdwalen of vinden? 

Schilderen is experimenteren, reageren op wat er is, fouten maken, helderheid zoeken, ruimte creëren in wat plat is, maar en vooral spelen om te vinden.

Net als in mijn werk laat ik ook in mijn dagelijkse leven een hoop door het toeval bepalen. Ruimte is een breed begrip, het is meer dan wat je ziet. Ik verdwaal graag en zoek naar omgevingen die mij het leven verrijken en waarin ook de ander kan verdwalen.

Transformaties  van ruimtes leveren inspirerende wandelingen op. De interactie van “live”schilderen en het improviseren op  verhalen of  muziek maakt,  dat ontdekkingen kunnen ontstaan.  Met verf, kleur, stiften, vingers, plamuurmessen en water worden op het geluid van een verhaal ruimtes verbonden, stops gemaakt, grenzen aangegeven, verbanden gelegd en essenties verbeeld. Interacties tussen schaduwen en licht,  en explosies van kleuren en vormen,  die zo ontstaan,  kenmerken haar schilderijen en beelden.

Het verdwalen levert soms bekende, soms onbekende beelden op, die zich verhouden tot de zichtbare en onzichtbare , gevoelsmatige, materiële en immateriële bestaande werkelijkheid. 

Complexiteit verhelderen

De tijd en de keuzes spelen eveneens een belangrijke rol. In muziek en in een verhaal loopt de tijd door. En bij schilderen stolt de verf de tijd en blijft. Beide kunstvormen zoeken de kern en ook de uitgestrekte periferie, de marges om het onbenoembare te vinden. Die grenzen en overschrijdingen van grenzen zijn spannend. Ik kijk ook naar hoe een individu zich verhoudt tot de ruimtes. Zonder figuren kan je de schaal zelf invullen. De ervaring verandert wanneer er wel figuren in de ruimte staan: dan kan je je nietig voelen of worden opgenomen in die wereld. Dat zijn paradoxale en ingewikkeldere situaties.

Zoals de natuur dat zichtbaar vanzelf doet, is de complexiteit verhelderen voor mij een uitdaging. Evidenties zijn niet vanzelfsprekend. Ik heb chaos in de orde nodig om iets te begrijpen van de oneindige mogelijkheden die er zijn.“

Klik hier voor het artikel, Begrenzingen en vrijheid in de schilderijen, tekeningen en films van Daniëlle Davidson, Door Nicole Hermans, Kunsthistoricus en Aica-journaliste Den Haag 19 maart 2016

English

DANIËLLE DAVIDSON (1981) is a visual artist. She trained as an artist at Minerva Academie in Groningen and CCAC in San Francisco. She was awarded with the Dooyewaard stipend and a year’s stay in the Blaricum Artist in Residency programme. She obtained her Master of Fine Arts at The Dutch Art Institute and trained as an art teacher at the HKU in Utrecht. As an artist she is fascinated by the concept of space; the natural space, the artificial space, the city, architecture and living spaces. Through the means of painting, drawing and video, she explores spaces in transformation and how individuals interact with their surroundings. She performs at festivals and shows her visual work regularly. She directed the acclaimed documentary Make Jewish babies? This was broadcast a number of times on Dutch national TV by NPO and screened at numerous European film festivals.  

You are welcome to visit my studio. See the contact details to arrange an appointment.